Değerli okurlar hayatın anlamını yaşatan süreç günden güne zayıflıyor.
Sevgi, şefkat kavramı gibi ulvi değerler kapitalist ve materyalist felsefenin günümüze ekonomik yansıması ile zaafa uğramaya devam ediyor.
Geçmişte " Bir lokma,bir hırka " sentezi ile saygı gören duygular şimdi;
" Cebindeki para kadar konuş " gibi acı bir tabloya büründü.
Bu konuların çözümüne ilişkin kafa yormak adına düşünüyorum;
Tahsil üstüne tahsil üniversiteyi 2 kere bitiren genç ekmek kaygısında,
Hiç tahsil yapamayanda aynı konumda...
Bu ne yaman çelişkidir,anlamak çok güç.
Gençlik kahve köşelerinden üretim alanına,düşünen üreten konuma nasıl getirilir,kulağa küpe takmakla hangi işi başarmış olur, işin şakası bir yana eğitim ve sonrası çok iyi bir organizasyonla gençlik verimli ve atak hale gelebilir.
Bu konuda herkese büyük görevler düşmektedir.
Yapılacak ilk işimiz " Atatürk'ün Gençliğe Hitabesini " okumak ve ilk adımları atmak olacaktır.
Saygılarımla. 
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner241

banner183